خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۰۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
استخوان من اگر رزق هما خواهد شدنسایه بال هما ابر بلا خواهد شدن
۲
تا قیامت دل نخواهد ماند در زندان جسمعاقبت این نافه از آهو جدا خواهد شدن
۳
جان ز لعل یار هیهات است برگردد به جسمآب از زندان گوهر کی رها خواهد شدن؟
۴
یوسف ز ترک هوای نفس ملک مصر یافتهر که فرمان می برد فرمانروا خواهد شدن
صفحهٔ ۱ از ۳