خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۰۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاقبت این مرغ وحشی زین قفس خواهد شدنبا نواسنجان قدسی همنفس خواهد شدن
۲
پرتو خورشید را زنجیر کردن مشکل استاز همان راهی که آمد بازپس خواهد شدن
۳
چون گل این هنگامه خوبی که بر خود چیده ایاز خزان زیر و زبر در یک نفس خواهد شدن
۴
از فغان دردمندان بیضه فولاد توعاقبت پر رخنه مانند جرس خواهد شدن
صفحهٔ ۱ از ۳