خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۰۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شوق ما بال و پر جسم گران خواهد شدندار بر منصور ما تخت روان خواهد شدن
۲
عشق دارد سختیی اما گوارا می شودبیستون بر کوهکن رطل گران خواهد شدن
۳
هست اگر هر گریه ای را خنده ای در چاشنیریشه غم در دل ما زعفران خواهد شدن
۴
از هواداران مشو غافل که وقت برگریزطوق قمری سرو را خط امان خواهد شدن
صفحهٔ ۱ از ۳