خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۰۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خانه سوز و آشیان پرداز می باید شدنبا نسیم صبح هم پرواز می باید شدن
۲
چون قفس در هم شکست از خود رمیدن مشکل استپیشتر آماده پرواز می باید شدن
۳
تا زبان آور شوی چون شمع در دلهای شببا خموشی روزها دمساز می باید شدن
۴
چون جوانمردان نه ای گر در زیان غالب شریکبا زیان و سود خلق انباز می باید شدن
صفحهٔ ۱ از ۲