خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۰۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با هوسناکان چنین گر آشنا خواهی شدنبی مروت، بی حقیقت، بی وفا خواهی شدن
۲
جانفشانی های ما را ای پریشان اختلاطیاد خواهی کرد چون از ما جدا خواهی شدن
۳
من گرفتم ساختی دامن ز چنگ من رهااز کمند جذبه من چون رها خواهی شدن؟
۴
می روی دامن کشان صد چشم حسرت در قفاکیست آن کس کز تو پرسد تا کجا خواهی شدن؟
صفحهٔ ۱ از ۳