خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۰۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زندگی بخشا! روان چند کس خواهی شدن؟کشته بسیارست، جان چند کس خواهی شدن؟
۲
شد جگرگاه زمین از کشتگانت لاله زارمرهم داغ نهان چند کس خواهی شدن؟
۳
چون کتان شد جامه جانها شق از مهتاب توبخیه زخم کتان چند کس خواهی شدن؟
۴
از تو دارد هر سیه روزی تمنای چرغشبچراغ دودمان چند کس خواهی شدن؟
صفحهٔ ۱ از ۴