خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۰۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند با من سرکش ای سرو روان خواهی شدن؟چند بار از بی بری بر باغبان خواهی شدن؟
۲
روزگار زلف طی شد، خط به آخرها رسیددیگر ای نامهربان کی مهربان خواهی شدن؟
۳
نرم شد از آه گرم من کمان سخت چرخکی تو نرم ای دلبر ابرو کمان خواهی شدن؟
۴
حسن شد از حلقه خط سیه پا در رکابکی نمی دانم تو سرکش خوش عنان خواهی شدن؟
صفحهٔ ۱ از ۳