خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۰۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غنچه سان مهر خموشی بر لب گفتار زنیا چو لب وا کردی از هم غوطه ها در خار زن
۲
جانب سنبل عزیز و خاطر گل نازک استنغمه خونین گره در غنچه منقار زن
۳
چند خواهی پای در گل بود در صحن چمن؟ای گل کاهل شبیخونی بر آن دستار زن
۴
بگسل از سررشته تسبیح ای کوتاه بینحلقه بر موی میان کفر چون زنار زن
صفحهٔ ۱ از ۳