خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۰۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با توانایی به اهل فقر استغنا مزنعاجزان را دستگیری کن، به دولت پا مزن
۲
با قضای آسمانی چاره جز تسلیم نیستدر محیط بیکران زنهار دست و پا مزن
۳
جز در دل نیست امید گشاد از هیچ درمی توان بر سینه زد تا سنگ، بر درها مزن
۴
با قد خم نیست لایق حلقه هر در شدنزینهار این حلقه را جز بر در دلها مزن
صفحهٔ ۱ از ۳