خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۰۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حلقه بر هر در چو خورشید سبک لنگر مزنتا در دل می توان زد حلقه بر هر در مزن
۲
هست با لب تشنگی حسن گلوسوز دگرساغر تبخاله را بر چشمه کوثر مزن
۳
می توان زد دست بی مانع چو در دامان شبدست چون بی حاصلان بر دامن دیگر مزن
۴
شکوه از گردون نیلی می کند دل را سیاهمهر بر لب زن، نفس در زیر خاکستر مزن
صفحهٔ ۱ از ۳