خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۰۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون سکندر خانهٔ عمر از اثر آباد کناین بنای سست پی را آهنین بنیاد کن
۲
می‌شود وقتی که فریادت شود فریادرستا نفس در سینه داری ناله و فریاد کن
۳
سرو را تشریف آزادی به رعنایی فکندبندهٔ خود کن، ز رعنایی مرا آزاد کن
۴
روزگار کامرانی را زکاتی لازم استدر حریم شعله ما را ای سمندر یاد کن
صفحهٔ ۱ از ۳