خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۰۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مطربا صبح است، قانون صبوحی ساز کندانه دل را سپند شعله آواز کن
۲
از ته دل چون سحر برکش نوای ساده اینقش بر بال تذروان چنگل شهباز کن
۳
سهل باشد پرده قانون خود را ساختنمی توانی، طالع ناساز ما را ساز کن
۴
ناقه را ذوق حدی (بر) دارد از دل فکر بارزیر بار غم منه دل را، حدی آغاز کن
صفحهٔ ۱ از ۳