خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۰۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرکشی بگذار پیش امر حق تسلیم کنآتش نمرود را گلزار ابراهیم کن
۲
بر تو دشوارست اگر یکجا وداع مال و جانپیشتر از رفتن جان، مال را تسلیم کن
۳
نخل بهتر در زمین نرم بالا می کشدخاکساران جهان را بیشتر تعظیم کن
۴
برمدار از سجده حق هفت عضو خویش راهمچو مردان خدا تسخیر هفت اقلیم کن
صفحهٔ ۱ از ۲