خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۰۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرمه را هم محرم چشم سیاه خود مکنگر توانی آشنایی با نگاه خود مکن
۲
رنگ بر رخساره عصمت مبادا بشکنددستبازی با سر زلف سیاه خود مکن
۳
قبله من، عکس در شرع حیا نامحرم استخلوت آیینه را هم جلوه گاه خودمکن
۴
خاطر رنگ حیا از برگ گل نازکترستشاخ گل را زینت طرف کلاه خود مکن
صفحهٔ ۱ از ۲