خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۰۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل روشن حجاب از طارم اخضر مکنآفتاب خویش را مغلوب نیلوفر مکن
۲
زیر گردون باش چندانی که جسمت جان شودگندمت چون آرد شد در آسیا لنگر مکن
۳
حق نمایی کار هر آیینه بی زنگ نیستتا بود دل، روی در آیینه دیگر مکن
۴
دام تزویرست خاموشی سگ گیرنده رانفس اگر عاجز نماید خویش را باور مکن
صفحهٔ ۱ از ۲