خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۰۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر نظربازان ستم در ابتدای خط مکنخشک مغزی در بهار جانفزای خط مکن
۲
قطع پیوند محبت می کند مکتوب خشکسرکشی با عاشقان در ابتدای خط مکن
۳
می کند بیدار آب این سبزه خوابیده راتیغ را از ساده لوحی آشنای خط مکن
۴
چشم تا بر هم زنی این مور گردیده است ماربی سبب تعجیل در نشو و نمای خط مکن
صفحهٔ ۱ از ۳