خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۰۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رو نهان در دولت از اقبال محتاجان مکناین در واکرده را در بسته از دربان مکن
۲
هست در عین عدالت آب جان بخش حیاتچون سکندر جستجوی چشمه حیوان مکن
۳
می توان از جوع تا جسم گران را روح کردروح را جسم گران از سیری ای نادان مکن
۴
از سپر انداختن تا می شود مغلوب خصماز نیام قهر تیغ خویش را عریان مکن
صفحهٔ ۱ از ۳