خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۰۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مجلس اغیار را از خنده گلریزان مکنچشم خونبار مرا همکاسه طوفان مکن
۲
چشم اگر کافر شود از کس متاع دل مگیرزلف اگر زنار بندد غارت ایمان مکن
۳
ای خدا ناترس آن چاک گریبان را بپوششعله آه مرا در انجمن عریان مکن
۴
از برای امتحان اول نمک بر داغ زنگر بنالم سوده الماس را سامان مکن
صفحهٔ ۱ از ۲