خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۲۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قد اسکرنی ربی من قهوة مد راریواستغرقنی الساقی من نائله‌الجاری
۲
یا قهوة اجلالی، یا دافع بلبالیما جئت هنا الا کی تکشف اسراری
۳
قد کلفنی عشقی، الصبوة لا تشفیاصعدت به عمری، ادرکت به ثاری
۴
سقیا لک یا ساقی، من نائلک الباقیلا تسر الی صدری، انی لک یا ساری
صفحهٔ ۱ از ۲