خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۱۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر نخارد ناخن مرغان سر مجنون منکیست پردازد به جسم لاغر مجنون من؟
۲
از خمار چشم لیلی همچنان خون می خورمگر شود ناف غزالان ساغر مجنون من
۳
مانع طوفان نگردد جوش گوهر بحر راکی شود سنگ ملامت لنگر مجنون من؟
۴
می تپم در خون چون داغ لاله از بی طاقتیگر بود در دامن لیلی سر مجنون من
صفحهٔ ۱ از ۳