خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۱۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی سخن خام از لب فرزانه می آید برون؟باده چون شد پخته از میخانه می آید برون
۲
از زبان خامه من لفظ های آشنادر لباس معنی بیگانه می آید برون
۳
دانه دل را تو پامال علایق کرده ایورنه خرمن ها ازین یک دانه می آید برون
۴
ناله ناقوس دارد هر سر مو بر تنماین سزای آن که از بتخانه می آید برون
صفحهٔ ۱ از ۴