خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۱۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برونپنبه از تسخیر این مینا نمی آید برون
۲
چشم آن دارم که با نام و نشان آیم بروناز بیابانی که نقش پا نمی آید برون
۳
عالمی از بیخودی گر هست خوشتر در جهانچون فلاطون از خم صهبا نمی آید برون؟
۴
گرچه دارد شوخی ما برق را در پیچ و تاباز لب ما خنده بیجا نمی آید برون
صفحهٔ ۱ از ۳