خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۱۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق ما را ظرف دنیا برنتابد بیش ازیندرد ما را کوه و صحرا برنتابد بیش ازین
۲
مابه جای توشه دل برداشتیم از هر چه هستبار سنگین راه عقبی برنتابد بیش ازین
۳
بر سر شوریده مغزان گل گرانی می کندفرق مجنون داغ سودا برنتابد بیش ازین
۴
یک جهان دیوانه را نتوان به مویی بند کردزلف جانان بار دلها برنتابد بیش ازین
صفحهٔ ۱ از ۳