خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۱۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می از خود آورد بیرون ایاغ لاله رخسارانازان پیوسته تر باشد دماغ لاله رخساران
۲
دلیل گمرهان است آتش سوزنده در شبهاچراغی نیست حاجت در سراغ لاله رخساران
۳
ز آه سرد روی آتشین را نیست پرواییبه روی صبح می خندد چراغ لاله رخساران
۴
نظربازی کند هنگامه گرم آتش عذاران راکه تر گردد به یک شبنم دماغ لاله رخساران
صفحهٔ ۱ از ۲