خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۱۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر بر زخم کافر نعمتان باشد گران پیکانزبان شکر گردد زخم ما را در دهان پیکان
۲
دل از دل برگرفتن سخت دشوارست یاران رابه آسانی چسان دل دست بردارد ازان پیکان؟
۳
ز شادی در حریم دلگشای سینه عاشقبه شکر خنده چون سوفان بگشاید دهان پیکان
۴
سر تسلیم چون مردان به جیب خاکساری کشکه دارد از سرافرازی هدف را بر زبان پیکان
صفحهٔ ۱ از ۳