خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۱۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز چشم ظالم او چون نیندیشند معصومان؟که دارد غمزه ای گیرنده تر از خون مظلومان
۲
نیفتد هیچ کافر بر زبان ناصحان یارب!مرا کردند عاقل رفته رفته این نفس شومان
۳
اگر در دامن محشر گنه این آبرو داردبسا خجلت که خواهد شد گریبانگیر معصومان
۴
صفا می بارد از آب گهر آیینه دولتمهل آید برون از پرده آب چشم مظلومان
صفحهٔ ۱ از ۲