خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۲۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شراب لعل از لبهای دلبر می‌توان خوردنمی بی دردسر زین جام و ساغر می‌توان خوردن
۲
به حرف تلخ ازان لبهای میگون برنمی‌گردمکه می هر چند باشد تلخ بهتر می‌توان خوردن
۳
به غیر از بوسه کز تکرار رغبت را کند افزونکدامین قند را دیگر مکرر می‌توان خوردن؟
۴
اگر روی عرقناک تو در مد نظر باشدچو آب زندگی گرمای محشر می‌توان خوردن
صفحهٔ ۱ از ۲