خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۲۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به زیر تیغ جانان از بصیرت نیست لرزیدننفس در زیر آب زندگی ظلم است دزدیدن
۲
نباشد رحم بر افتادگان سر در هوایان رابه پای سرو چون آب روان تا چند غلطیدن؟
۳
مکن یکبارگی خم را ز می خالی که بر خاطرگرانی می کند جای فلاطون را تهی دیدن
۴
مهل خالی ز می زنهار ای پیر مغان خم راکه در دل می خلد جای فلاطون را تهی دیدن
صفحهٔ ۱ از ۳