خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۲۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ندارد حاصلی چون زاهدان خشک لرزیدنمی خونگرم باید در هوای سرد نوشیدن
۲
قدح خوب است چندانی که باشد کار با مینابه کشتی در کنار بحر باید باده نوشیدن!
۳
درین گلشن که دارد آب و رنگش نعل در آتشچو داغ لاله می باید به برگ عیش چسبیدن
۴
مده در مستی از کف رشته اشک ندامت راکه گمراهی ندارد در میان راه خوابیدن
صفحهٔ ۱ از ۴