خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۲۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به دامن برگ عیش از داغ پنهان می توان چیدنگل از گلهای خوشبو در گریبان می توان چیدن
۲
اگر خود را توانی همچو شبنم صاف گرداندنبه چشم پاک گل ها زین گلستان می توان چیدن
۳
حجابی نیست غیر از خیرگی گلزار عصمت رابه چشم بسته گل از روی جانان می توان چیدن
۴
نظر گر بر جمال کعبه باشد رهنوردان راگل بی خار از خار مغیلان می توان چیدن
صفحهٔ ۱ از ۳