خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۲۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر بی مغز را از باده گلرنگ خالی کندل خود را مصفا از شراب لایزالی کن
۲
چو نقش بوریا بر خاک نه پهلوی لاغر رامی ریحانی تحقیق در جام سفالی کن
۳
چو ماه بدر عمری جلوه تن پروری کردیبه گردون ریاضت روزگاری هم هلالی کن
۴
همیشه برق فرصت بر مراد کس نمی خندداگر هم گریه ای یابی دلی از گریه خالی کن
صفحهٔ ۱ از ۲