خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۲۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نشد کم در حریم وصل یک مو پیچ و تاب از مننمی آید به روی بستر بیگانه خواب از من
۲
رخ از جام شرب لاله گون افروختن از توز مستی سینه بر آتش نهادن چون کباب از من
۳
مرا کیفیت افتاده است مطلب زاهد از هستیبهشت و جوی شیر از تو، خرابات و شراب از من
۴
ز خامی هیچ کس را سوز من باور نمی آیدبه جای حرف اگر خونابه ریزد چون کباب از من
صفحهٔ ۱ از ۳