خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۲۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای لب لعل تو مهر لب شیرین سخنانگوی چوگان خم زلف تو سیمین ذقنان
۲
شمع فانوس خیالند ز بی آرامیهمه شب ز آتش سودای تو گل پیرهنان
۳
هر کجا هست بتی، سنگ فلاخن سازندگر ببینند گل روی ترا برهمنان
۴
روی خندان تو تا انجمن آرا گردیدخنده شد گوشه نشین در لب شیرین دهنان
صفحهٔ ۱ از ۳