خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۲۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم خورشید به رخسار تو باشد روشننیست یک سرو به غیر از تو درین سبز چمن
۲
یوسف از غیرت آن نرگس نیلوفر رنگرفت تا مصر که در نیل زند پیراهن
۳
بگذار از پرده ناموس که سرگرمی عشقنه چراغی است که پوشیده شود از دامن
۴
همچنان می پرد از بی خبری چشم حبابگرچه با بحر بود در ته یک پیرهن
صفحهٔ ۱ از ۲