خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۲۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من و دزدیده در آن چاک گریبان دیدنجلوه یوسفی از رخنه زندان دیدن
۲
رمزی از بوالعجبی های نظربازان استطبل رسوا زدن و شیوه پنهان دیدن
۳
بیستون را الم مردن فرهاد گداختسنگ را آب کند داغ عزیزان دیدن
۴
خنده بی نمک مرهم کافورم گشتای خوشا نیم تبسم ز نمکدان دیدن
صفحهٔ ۱ از ۲