خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۲۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جام می غم ز دل تنگ نیارد بیرونصیقل این آینه از زنگ نیارد بیرون
۲
پیش ما سوختگان خام بود سوخته ایکه شرار از جنگ سنگ نیارد بیرون
۳
ناقصان عاشق رنگینی لفظند که طفلاز گلستان گل بی رنگ نیارد بیرون
۴
نشود در نظرش زشتی دنیا روشنتا کسی آینه از زنگ نیارد بیرون
صفحهٔ ۱ از ۲