خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۳۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هلال سیل فنایند خانه پردازانبه آب و گل نکنند التفات خودسازان
۲
صبور باش به ناسازگاری ایامکه خار پیرهن عالمند ناسازان
۳
درین نشیمن خاکی به چشم بسته بسازکه وقت صید گشایند چشم شهبازان
۴
مشو چو طرف کلاه از شکست خود غافلکه هست خودشکنی زینت سرافرازان
صفحهٔ ۱ از ۲