خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۳۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل دو نیم بود ذوالفقار زنده دلانکه را بود جگر کارزار زنده دلان؟
۲
چراغ روز بود، آفتاب عالمتابنظر به دیده شب زنده دار زنده دلان
۳
ز سردمهری باد خزان نبازد رنگگل همیشه بهار عذار زنده دلان
۴
گذشتن از دو جهان گام اولین باشدبه پای همت چابک سوار زنده دلان
صفحهٔ ۱ از ۵