خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۳۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر چه خاک کند کشته از نظر پنهانز کشتگان تو شد خاک سر به سر پنهان
۲
ز لفظ، معنی نازک برهنه تر گرددکجا به زلف شود موی آن کمر پنهان؟
۳
همیشه محو پریخانه سلیمان استسری که شد ز خیال تو زیر پر پنهان
۴
چنان که چشمه ز سنبل نهان شود، شده استز خوابهای پریشان مرا نظر پنهان
صفحهٔ ۱ از ۴