خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۳۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرفتم این که نظر باز می توان کردنبه بال چشم چه پرواز می توان کردن؟
۲
کلاه گوشه همت اگر بلند افتدبه مطلب دو جهان ناز می توان کردن
۳
کباب آتش رخسار اگر نسازی، دلسپند شعله آواز می توان کردن
۴
اگر چه سینه من چاک چاک چون قفس استخزینه گهر راز می توان کردن
صفحهٔ ۱ از ۴