خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۳۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خجل ز کوشش تدبیر بایدم بودناسیر پنجه تقدیر بایدم بودن
۲
شکست جوهر دل را زیاده می سازدچرا ز حاده دلگیر بایدم بودن؟
۳
ز جستجو نشود جز غبار دل حاصلچو نقش پای، زمین گیر بایدم بودن
۴
زمان مهلت دور سپهر چندان نیستکه روز و شب بی تعمیر بایدم بودن
صفحهٔ ۱ از ۴