خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۳۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا که دست به خواب است وقت گل چیدنچه دل گشایدم از گرد باغ گردیدن؟
۲
نظر ز روی تو خورشید برنمی دارداگر چه خوب تر از خود نمی توان دیدن
۳
دو شیوه است گل و نرگس ریاض بهشتشنیدن و نشنیدن، ندیدن و دیدن
۴
بپوش چشم ز اوضاع روزگار که نیستلباس عافیتی به ز چشم پوشیدن
صفحهٔ ۱ از ۲