خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۳۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زکات صحت جسم است خسته پرسیدننگاهبانی عمرست پیش پا دیدن
۲
اگر چه خواب ترا نیست بخت بیداریمدار دست ز تمهید چشم مالیدن
۳
به هیچ عذر نمانده است دسترس ما رابه غیر ناخن خجلت زمین خراشیدن
۴
چه میوه های گلوسوز در قفا داردبه خاک ره زر خود چون شکوفه پاشیدن
صفحهٔ ۱ از ۲