خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۳۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بپوش چشم ز وضع جهان و عشرت کنببند در به رخ کاینات و وحدت کن
۲
نه ای شریفتر از کعبه، ای لباس پرستبه جامه ای که به سالی رسد قناعت کن
۳
چه گل در آب به تعمیر کعبه می گیری؟خراب گشته دلی را برو عمارت کن
۴
ز اشک و چهره ترا داده اند آب و زمینبرای توشه فردای خود زراعت کن
صفحهٔ ۱ از ۳