خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۳۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز جوش نشأه به تنگ آمده است شیشه منز زور باده به سنگ آمده است شیشه من
۲
ازان خورند به تلخی شراب ناب مراکه بی تلاش به چنگ آمده است شیشه من
۳
شکسته دل من از شکستگی است درستبه دلنوازی سنگ آمده است شیشه من
۴
صفای سینه مرا در حرم کند قندیلچه شد برون ز فرنگ آمده است شیشه من؟
صفحهٔ ۱ از ۲