خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۳۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رحیم شد دل دشمن ز ناتوانی منحصار آهن من گشت شیشه جانی من
۲
ز خار سبز به رهرو نمی رسد آسیبز کامرانی خصم است کامرانی من
۳
نیارمید چو موج سراب نیم نفسدرین قلمرو وحشت سبک عنانی من
۴
به هیچ تشنه جگر روی تلخ ننمودمهمیشه بود سبیل آب زندگانی من
صفحهٔ ۱ از ۳