خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۳۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غم حریص ز دینار می شود افزونز گنج پیچ و خم مار می شود افزون
۲
جنون ز سنگ ملامت نمی کند پرواکه شور سیل ز کهسار می شود افزون
۳
مبر به گلشن جنت مرا که از کوثرخمار تشنه دیدار می شود افزون
۴
ازان به خاک قناعت نموده ام چون مورکه حرص من ز شکرزار می شود افزون
صفحهٔ ۱ از ۴