خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۳۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی دمید صبح قدح پر شراب کناز روی گرم خود بط می را کباب کن
۲
زان پیشتر که یاسمن صبح بشکفدخود را به یک پیاله گل آفتاب کن
۳
چون غنچه تا به چند توان پوست خنده زد؟از یک پیاله همچو گلم بی حجاب کن
۴
آواز می مباد به گوش عسس خوردوقت خروس خوان بط می پر شراب کن
صفحهٔ ۱ از ۳