خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۳۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از آب زندگی به شراب التفات کناز طول عمر صلح به عرض حیات کن
۲
دست و دل گشاده عنانگیر دولت استز احسان بنای دولت خود با ثبات کن
۳
غافل ز تلخکامی بی حاصلان مشوشیرین دهان بید به آب نبات کن
۴
از زخم سنگ نیست در بسته را گزیرروی گشاده را سپر حادثات کن
صفحهٔ ۱ از ۳