خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۳۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یا حلقه ارادت ساغر به گوش کنیا عاقلانه ترک در می فروش کن
۲
چون می درین دو هفته که محبوس این خمیسرجوش زندگانی خود صرف جوش کن
۳
بسیار نازک است سخن های عاشقانبگذار گوش را و سرانجام هوش کن
۴
چون صبح در پیاله زرین آفتابخونابه ای که می دهد ایام نوش کن
صفحهٔ ۱ از ۳